<p>
	<span id="result_box" lang="nl" tabindex="-1"><span title="STORIA



">GESCHIEDENIS</span><br />
	<br />
	<br />
	<br />
	<span title="I segni lasciati dal passato fanno ipotizzare la presenza di insediamenti celti, etruschi umbri, romani, ma sicuramente le testimonianze più evidenti provengono dal medioevo.">De sporen van het verleden lijken de aanwezigheid van Keltische nederzettingen, Umbrische Etruskische, Romeinse geven, maar zeker de meest voor de hand liggende bewijs komt uit de Middeleeuwen. </span><span title="Il primo documento scritto riguardo ad Apecchio risale al 1077 e testimonia il dominio su di essa del Vescovo-conte di Città di Castello.">De eerste schriftelijke document betreffende Apecchio dateert uit 1077 en getuigt van de heerschappij over dat van de bisschop-graaf van Citta di Castello. </span><span title="Il controllo da parte della città umbra perdurò fino al secolo XIII, quando dopo lunghe lotte prevalse sulla cittadina la famiglia degli Ubaldini della Carda, proveniente dal vicino castello di Carda, alle pendici del monte Nerone e imparentati con gli Ubaldini della Pila signori del Mugello Questa">De controle door de Umbrische stad duurde tot de dertiende eeuw, toen na lange strijd de overhand over de stad de familie Ubaldini della Carda, van het nabijgelegen kasteel van Carda, op de hellingen van de Monte Nerone en trouwden met de Ubaldini van Pila heren van de Mugello Dit </span><span title="nobile casata fece entrare la cittadina nel ducato di Urbino mantenendo per sé il diretto controllo su di essa.">adellijke familie luidde het stadje in het hertogdom van Urbino behoud zelf directe controle over het. </span><span title="Nel 1514 il territorio di Apecchio fu elevato al titolo di contea e retto con leggi proprie fino al 1752 quando il ramo maschile degli Ubaldini si estinse.">In 1514 op het grondgebied van Apecchio werd verheven tot de titel van de provincie en bestuurd door zijn eigen wetten tot 1752 toen de mannelijke tak van de Ubaldini uitstierven. </span><span title="La Santa Sede riprese il diretto controllo sul territorio, fatta eccezione durante l'occupazione francese in età napoleonica, fino all'unità d'Italia.

">De Heilige Stoel hervat directe controle over het grondgebied, behalve tijdens de Franse bezetting tijdens de Napoleontische periode, tot aan de eenwording van Itali&euml;.</span><br />
	<br />
	<span title="L'attuale nome di Apecchio ha un'origine piuttosto dibattuta.">De huidige naam van Apecchio heeft een oorsprong in plaats gedebatteerd. </span><span title="Molti lo fanno risalire al primo medioevo e sembra derivare da apiculum (piccolo apice), apicula (piccola ape), o da ager pecoris (campo di bestiame).">Veel dateren uit de vroege Middeleeuwen, en lijkt te ontlenen apiculum (kleine piek), apicula (weinig bee), of ager pecoris (runderen veld). </span><span title="Certi altri invece affermano che il nome del paese derivi dall'antico idioma urbinate apecchio (catapecchia).



">Sommige anderen beweren dat de naam van het land is afgeleid van de oude idioom Urbino apecchio (shack).</span><br />
	<br />
	<br />
	<br />
	<span title="MONUMENTI E LUOGHI D’INTERESSE

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;">MONUMENTEN EN BEZIENSWAARDIGHEDEN<br />
	<br />
	&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span><span title="Il campanone, una torre campanaria con orologio risalente al XV secolo che con la sua imponenza costituisce tutt'oggi l'ingresso principale al castello, sopra l'arco si nota lo stemma della famiglia ubaldini.
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;">De grote klok, een klokkentoren dateert uit de vijftiende eeuw klok met zijn grandeur is nog steeds de belangrijkste ingang van het kasteel, boven de boog u het wapenschild Ubaldini familie kan zien.<br />
	&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span><span title="Palazzo Ubaldini, gravemente danneggiato da un terremoto nel 1781 e dalla costante usura del tempo, grazie ai recenti restauri ha recuperato parte del suo antico splendore.">Palazzo Ubaldini, zwaar beschadigd door een aardbeving in 1781 en de constante slijtage van de tijd, dankzij de recente restauratie heeft een aantal van zijn oude glorie hersteld. </span><span title="Di notevole pregio è il cortile quadrato del 1515 circondato da un portico su otto alte colonne dai capitelli ionici.">Van bijzondere waarde is de 1515 vierkante binnenplaats, omringd door een portiek van acht hoge zuilen met Ionische kapitelen. </span><span title="All'interno del palazzo è allestito il museo &quot; dei fossili e minerali del Nerone&quot; e la sede del &quot;Centro internazionale di studi geocartografici storici&quot; - laboratorio di ricerca dell'Editore Ernesto Paleani.
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;">In het paleis is de thuisbasis van het museum &quot;van fossielen en mineralen Nero&quot; en de zetel van de &quot;International Centre of historische studies geocartografici&quot; - onderzoekslaboratorium Editor Ernesto Paleani.<br />
	&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span><span title="La chiesa di San Martino, l'interno della chiesa è ad un'unica navata, in una nicchia dietro il battistero si trova un affresco settecentesco raffigurante il Battesimo di
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;">De kerk van St. Martin, het interieur van de kerk heeft een enkel schip, in een nis achter de doopkapel is een achttiende-eeuwse fresco die het doopsel van<br />
	&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span><span title="Il ponte medioevale costruito a schiena d'asino nel XIV secolo, è situato nella parte bassa del paese, sovrasta il fiume Biscubio ed anticamente era l'unica via d'accesso.
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;">De middeleeuwse brug gebouwd gebochelde in de veertiende eeuw, is gelegen in het onderste deel van de stad, met uitzicht op de rivier de Biscubio en was ooit de enige toegangsweg.<br />
	&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span><span title="Il quartiere ebraico.">De Joodse wijk. </span><span title="La presenza di una popolazione giudaica in Apecchio è documentata dalla fine del XV secolo.">De aanwezigheid van een Joodse bevolking in Apecchio gedocumenteerd uit de late vijftiende eeuw. </span><span title="Negli statuti che il conte Ottaviano Ubaldini della Carda dette al castello di Apecchio nel 1492, sono riportati alcuni capitoli che disciplinano le attività svolte dalla piccola comunità ebraica apecchiese formata da una trentina di persone.">De statuten dat Graaf Ottaviano Ubaldini della Carda gaf het kasteel van Apecchio in 1492, zijn een aantal hoofdstukken die de activiteiten van de kleine joodse gemeenschap Apecchiese gevormd door dertig mensen regeren. </span><span title="La comunità ebraica visse ed operò in questo paese per oltre centotrent'anni, fino al 1631 quando, a seguito della devoluzione del ducato di Urbino alla Santa Sede, gli ebrei vennero trasferiti nei ghetti di Pesaro Senigallia e Ancona.">De joodse gemeenschap woonde en werkte in dit land meer dan honderd en dertig, tot 1631 toen, na de overdracht van het hertogdom van Urbino bij de Heilige Stoel, de Joden werden verplaatst in getto van Pesaro Senigallia en Ancona. </span><span title="Il vicoletto degli ebrei, lungo 28 metri e largo da un minimo di 37 a un massimo di 42 centimetri, è considerato uno dei più stretti tra quelli esistenti in Italia.">De steeg van de Joden, 28 meter lang en breed van minimaal 37 tot maximaal 42 cm, wordt beschouwd als een van de dichtst bij de bestaande in Itali&euml;. </span><span title="Il “giro d'aria”, come veniva anche definito, delimita l'intero caseggiato di destra formato dalle abitazioni degli ebrei, dove troviamo anche il piccolo cortile dove veniva celebrata la festa delle Capanne (Sukot), la sinagoga e il forno.


">De &quot;air ride&quot; zoals het ook genoemd werd, begrenst het hele blok van de juiste maat van Joodse huizen, waar er ook een kleine binnenplaats waar het Loofhuttenfeest (Soekot), de synagoge en de oven werd gevierd.</span><br />
	<br />
	<br />
	<span title="La popolazione superstite trovò rifugio più a valle, tra le mura della potente abbazia benedettina di San Cristoforo del Ponte (sec. VIII) attorno alla quale, intorno al 1284, fu fatta costruire la nuova città, la cui fondazione fu affidata, da papa Martino">De overlevende bevolking vonden onderdak in het dal, tussen de wanden van de machtige Benedictijner abdij van San Cristoforo del Ponte (sec. VIII) waar omheen, rond 1284, werd de bouw van de nieuwe stad, de basis van die werd opgedragen door paus Martin </span><span title="IV, al prelato provenzale Guillaume Durand, all'epoca governatore della Romagna e della Marca di Ancona.">IV, de Proven&ccedil;aalse priester Guillaume Durand, toen gouverneur van Romagna en de in maart van Ancona. </span><span title="Durand affidò l'incarico di costruire la città a tecnici bolognesi ai quali fu forse dovuta la soluzione con due strade porticate che fa di Urbania una sorta di Bologna in miniatura.">Durand opgedragen de taak van de bouw van de stad Bologna die misschien te wijten was aan de technische oplossing met twee arcaden straten die Urbania een soort van Bologna in miniatuur maakt. </span><span title="In onore di Guillaume Durand la città prese il nome di Casteldurante.


">Ter ere van Guillaume Durand gaf de plek zijn naam Casteldurante.</span><br />
	<br />
	<br />
	<span title="Affidata in signoria alla potente famiglia dei Brancaleoni, la città fu dapprima di Brancaleone, cui succedettero, congiuntamente, i figli Nicola Filippo, Pierfancesco e Gentile.">Toevertrouwd heerschappij van de machtige familie van Brancaleoni, de stad was de eerste Brancaleone, die volgde, gezamenlijk, de zonen Nicholas Philip Pierfancesco en Gentile. </span><span title="A Pierfrancesco, rimasto unico &quot;signore&quot; dopo la morte dei fratelli, succedettero i nipoti Galeotto e Alberico (figli di Nicola Filippo) e Bartolomeo (figlio di Gentile), essendogli premorto l'unico figlio Lamberto.

">Een Pierfrancesco bleef unieke &quot;gentleman&quot; na de dood van zijn broers, en later de kleinkinderen Jailbird en Alberico (kinderen van Nicola Filippo) en Bartholomew (zoon van Gentile), de enige zoon vooroverleden zijn met Lamberto.</span><br />
	<br />
	<span title="I tre cugini non vollero governare insieme e divisero pacificamente la signoria: ai fratelli Galeotto e Alberico, che rimasero insieme, andò la parte maggiore, compresa la città di Urbania, mentre Bartolomeo ottenne Mercatello sul Metauro e la Massa Trabaria.">De drie neven wilde niet regeren samen en vreedzaam verdeelde het koninkrijk: de broers Galeotto en Alberico, die bij elkaar bleven, ging de meerderheid, met inbegrip van de stad Urbania, terwijl Bartolomeo kreeg Mercatello sul Metauro en Massa Trabaria. </span><span title="Il dominio dei due fratelli, divenuti tiranni, fu breve, perché la popolazione vessata invocò l'intervento del signore di Urbino Guidantonio da Montefeltro che dopo un breve assedio alla città li costrinse alla fuga.

">Het domein van de twee broers, worden tirannen, was het kort, omdat de bevolking onderdrukten een beroep op de tussenkomst van Urbino Guidantonio dames da Montefeltro, dat na een korte belegering van de stad hen dwong te vluchten.</span><br />
	<br />
	<span title="Era il 1427 e da quel momento il destino di Casteldurante seguirà quello del Ducato di Urbino, tant'è che i signori di quest'ultimo si fregeranno del titolo di duchi di Urbino e conti di Casteldurante.">Het was 1427 en sinds die tijd het lot van Casteldurante zal volgen dat van het hertogdom van Urbino, zozeer zelfs dat de heren van de laatste is fregeranno de titel van de hertogen van Urbino en Casteldurante accounts. </span><span title="Il ramo di Mercatello sul Metauro, invece, si estinse con Gentile, prima moglie di Federico da Montefeltro, duca di Urbino, cui portò in dote le terre della sua famiglia, che rimasero ai Montefeltro anche se da questo matrimonio non nacquero figli.


">De tak van Mercatello op Metauro stierf echter met Gentile, eerste vrouw van Federico da Montefeltro, hertog van Urbino, die hem het land van zijn familie, die de Montefeltro, hoewel dit huwelijk geen kinderen geboren bleef gebracht.</span><br />
	<br />
	<br />
	<span title="Sotto i Della Rovere, successori dei Montefeltro nel ducato di Urbino, l'antico signorile &quot;palazzo dei Brancaleoni&quot; fu restaurato e ristrutturato da un gruppo di architetti, comprendente Francesco di Giorgio Martini, Annibale della Genga e Paolo Scirri, quest'ultimo congiunto di">Onder de Della Rovere, opvolgers van Montefeltro in het hertogdom van Urbino, de oude exclusieve &quot;Brancaleoni palace&quot; werd gerestaureerd en door een team van architecten, met inbegrip van Francesco di Giorgio Martini, Annibale della Genga en Paul Scirri, deze gezamenlijke gerenoveerde </span><span title="Scirro Scirri, che era stato il primo maestro di architettura del Bramante.">Scirrhus Scirri, die de eerste meester van Bramante architectuur was. </span><span title="I duchi di Urbino usarono il palazzo come soggiorno estivo e il Barco ducale come residenza di caccia.">De hertogen van Urbino gebruikte het paleis als zomerresidentie en de hertogelijke Barco als jachthuis. </span><span title="Solo l'ultimo duca di Urbino, Francesco Maria II Della Rovere, visse in permanenza a Casteldurante trasferendovi la corte ducale, vi morì e fu sepolto nella chiesa del Santissimo Crocefisso.">Alleen de laatste hertog van Urbino, Francesco Maria II della Rovere, leefden permanent in Casteldurante het overbrengen van het hertogelijk hof, waar hij stierf en werd begraven in de kerk van het Heilige Kruisbeeld.</span></span></p>
